Bepirovirsen for chronic hepatitis B First FDA-approved antisense therapy: Path to functional cure

พญ. พนิดา ทองอุทัยศรี
ศ.นพ.ทวีศักดิ์ แทนวันดี
สมาคมโรคตับแห่งประเทศไทย

ในปัจจุบันการรักษาโรคไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรังด้วยยากลุ่ม Nucleos(t)ide Analogues (NAs) เช่น Entecavir(ETV), Tenofovir disoproxil/alafenamide (TDF/TAF) เป็นยาหลัก โดยยับยั้ง DNA polymerase ทำให้ไวรัสสร้าง DNA ลดลงและยับยั้งการแบ่งตัวของไวรัส 

     ผลการรักษาโรคไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรังด้วยยากลุ่ม NAs

  • สามารถกดปริมาณ HBV DNA ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
  • ลดการอักเสบ ชะลอการดำเนินไปสู่ภาวะตับแข็ง และลดความเสี่ยงการเกิดมะเร็งตับ (Hepatocellular Carcinoma: HCC) ในระยะยาว

ข้อจำกัดของการรักษาด้วย NA

  • โอกาสหายขาด (Functional cure) ต่ำ หลังจากกินยา NA ต่อเนื่องนานหลายปีสามารถกำจัด HBsAg ได้เพียงประมาณ 1% – 5%
  • ต้องกินยาต่อเนื่องระยะยาวหรือตลอดชีวิต  เนื่องจากเชื้อไวรัสยังหลบซ่อนอยู่ในรูป cccDNA ในเซลล์ตับ หากหยุดยาเอง มีโอกาสที่เชื้อจะกลับมาและตับอักเสบรุนแรงได้ (Relapse)
  • เกณฑ์การหยุดยา  ตามแนวทางปฏิบัติทางการแพทย์ปัจจุบัน การจะพิจารณาหยุดยา NA ได้ ผู้ป่วยต้องไม่มีภาวะตับแข็ง ตรวจไม่พบ HBV DNA ต่อเนื่องหลายปี และมีค่า HBsAg ต่ำมากตามเกณฑ์ที่กำหนดซึ่งมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ผ่านเกณฑ์นี้
  • ความปลอดภัยและการติดตาม  แม้ตัวยารุ่นใหม่ (เช่น Entecavir หรือ TAF) จะมีความปลอดภัยสูงและโอกาสดื้อยาน้อยมากเมื่อเทียบกับยาเก่า แต่ผู้ป่วยยังต้องตรวจการทำงานของตับ ติดตามค่าไวรัส และเฝ้าระวังมะเร็งตับอย่างสม่ำเสมอ

ปัจจุบันมียาหลายกลุ่มที่อยู่ระหว่างการศึกษาเพื่อต้องการให้ผลการรักษาได้ functional cure หรือ complete cure ซึ่ง functional cure เป็นเป้าหมายสูงสุดของการรักษาไวรัสตับอักเสบบีในปัจจุบัน แม้ในเซลล์ตับอาจยังมีรหัสพันธุกรรมตกค้างของไวรัส (cccDNA) หลงเหลืออยู่บ้างในระดับต่ำมาก แต่ภูมิคุ้มกันของร่างกายสามารถกดไวรัสไว้ได้ทั้งหมด ผู้ป่วยจึงหยุดยาได้และมีความเสี่ยงเกิดตับแข็งหรือมะเร็งตับลดลงอย่างมาก ส่วนเป้าหมาย complete cure คือการทำลายรหัสพันธุกรรม cccDNA ของไวรัสออกจากเซลล์ตับจนหมดสิ้น ซึ่งยาในปัจจุบันยังไม่สามารถทำได้ในระดับนี้ จึงยังต้องมีการตรวจติดตามผลเลือดเป็นระยะแม้จะบรรลุ functional cure แล้วก็ตาม ยาใหม่หลายกลุ่มที่อยู่ในระหว่างการศึกษาไวรัสตับอักเสบบี (รูปที่ 1) ได้แก่

  • Entry Inhibitors: Interferes with HBV getting into liver cells
  • Silencing RNA’s (siRNAs): Interferes and destroys viral RNA
  • Capsid or Core Inhibitors: Interferes with viral DNA protein shield
  • HBsAg Inhibitors: Interferes with production of HBV surface antigen (sAg)
  • Antisense Molecules: Binds to viral mRNA to prevent it from turning into viral protein
  • Gene Editing: Intended to destroy or repress HBV DNA
  • Therapeutic Vaccine Technology used to stimulate the immune system
  • Monoclonal Antibodies: Neutralize or bind HBV proteins to reduce infection

Checkpoint Inhibitors: Stimulate exhausted T-cell recognition of HBV-Infected cells

รูปที่ 1 Overview of chronic hepatitis B drug therapy targets cccDNA: Covalently closed circular DNA; rcDNA: Relaxed circular DNA; ASO: Antisense oligonucleotide; HBsAg: Hepatitis B surface antigen; CAM: Capsid modulators; mRNA: Messenger RNA; pgRNA: Pre-genomic RNA.

 

การรักษาที่น่าสนใจมากคือ siRNA เป็นสายคู่ (double-stranded) และ anti-sense oligonucleotide (ASO) โครงสร้างเป็นสายเดี่ยว (single-stranded) การนำโมเลกุลน้ำตาล N-acetylgalactosamine (GalNAc) มาเชื่อมต่อทางเคมีเข้ากับสาย siRNA เพื่อทำหน้าที่เป็น “กุญแจนำทาง” ส่งยาเข้าสู่เซลล์ตับ (Hepatocytes) ได้อย่างแม่นยำ เทคโนโลยีนี้ได้เข้ามาปฏิวัติการรักษาด้วย RNAi เพราะช่วยตัดปัญหาความจำเป็นในการใช้อนุภาคนาโนไขมัน (Lipid Nanoparticles – LNP) และสามารถฉีดเข้าใต้ผิวหนัง (subcutaneous injection)  ในขณะที่ ASO เป็น single-stranded, gapmer design คือมี chemically modified nucleic acid ปิดหัวท้ายกันถูกทำลายและมีผลต่อ Ribonuclease (RNase) เอนไซม์ที่ทำหน้าที่ย่อยสลายสายอาร์เอ็นเอในหลายระดับ การศึกษาก่อนระยะคลินิกพบว่า siRNA ลดไวรัสได้ดีกว่าในหนูทดลองเมื่อเทียบกับ ASO แต่การศึกษาในคลินิกกลับให้ผลตรงกันข้ามทั้งนี้พบว่าระดับ ASO มากกว่าร้อยละ 70 กลับไปสะสมนอกเซลล์ตับเช่น Kuffer cells, macrophages, endothelial cells ซึ่งส่งผลในการกระตุ้นภูมิต้านทานของผู้ป่วยแสดงว่า ASO เป็นทั้ง anti-viral และ immunostimulatory effect ส่งผลให้ที่การเพิ่มขึ้นของ AST/ALT ภายหลังการรักษา

Bepirovirsen for chronic hepatitis B

Bepirovirsen เป็นยารักษาโรคไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรังกลุ่ม Antisense Oligonucleotide (ASO) ตัวแรกที่ได้รับการอนุมัติ (อนุมัติในญี่ปุ่นเมื่อสิงหาคม 2026 และองค์การอาหารและยาสหรัฐฯ หรือ FDA เมื่อตุลาคม 2026) เพื่อมุ่งเป้าสู่ functional cure โดยผ่าน 2 กลไก ได้แก่ ทำลายสารพันธุกรรม RNA ของไวรัสโดยตรง (RNase H1-Mediated Degradation) ตัวยาเป็นสายโอลิโกนิวคลีโอไทด์สังเคราะห์ที่จับกับลำดับเบสจำเพาะบน mRNA ของไวรัสตับอักเสบบี (ครอบคลุมทั้งสายที่สร้างจาก cccDNA และไวรัสที่แทรกตัวในจีโนมมนุษย์) จากนั้นจะกระตุ้นเอนไซม์ในเซลล์ชื่อ RNase H1 ให้มาย่อยสลาย RNA ของไวรัส ส่งผลให้การสร้างโปรตีนของไวรัสลดลงอย่างมาก โดยเฉพาะแอนติเจนผิวไวรัส (HBsAg) และกลไกที่สองคือกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย การลดลงของ HBsAg ช่วยปลดล็อกภาวะกดภูมิคุ้มกัน (immune tolerance) ที่ไวรัสสร้างขึ้น นอกจากนี้ตัวโครงสร้าง ASO ยังกระตุ้นตัวรับภูมิคุ้มกัน (เช่น TLR8) ทำให้เม็ดเลือดขาวกลับมาทำงานและกำจัดเซลล์ตับที่ติดเชื้อได้ด้วยตัวเอง

การทดลองทางคลินิกระยะที่ 3 Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled ของยา Bepirovirsen เปรียบเทียบกับยาหลอก (2 การศึกษาคู่ขนาน คือ B-Well 1 และ B-Well 2 ทั้งนี้เนื่องจากเป็นยากลไกใหม่ไม่เคยมีมาก่อน และต้องการขึ้นทะเบียนเร็ว US FDA จึงให้มีการศึกษา 2 โครงการเหมือนกันทุกประการและวิเคราะห์แยก เนื่องจากผลการศึกษาไม่ต่างกันจึงนำมารวมกัน) ในผู้ใหญ่ที่ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรังและไม่มีภาวะตับแข็งจำนวน 1,838 ราย (วิเคราะห์ผลจริง 1,834 ราย)  จาก 29 ประเทศทั่วเอเชีย–แปซิฟิก ยุโรป และอเมริกา

ผู้ป่วยต้องกินยาต้านไวรัส (NA) คงที่มาแล้วอย่างน้อย 6 เดือน สามารถกดปริมาณไวรัส (HBV DNA < 90 IU/mL) และมีระดับโปรตีนผิวไวรัส (HBsAg) อยู่ระหว่าง >100 ถึง ≤3,000 IU/mL  แบ่ง 2 กลุ่ม (อัตราส่วน 2:1) กลุ่มทดลองได้รับยาฉีดใต้ผิวหนัง Bepirovirsen ขนาด 300 มก. สัปดาห์ละครั้ง (เพิ่มขนาดยาเริ่มต้นในวันที่ 4 และ 11) เป็นเวลา 24 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับยาหลอก โดยทั้งสองกลุ่มยังคงกินยาต้านไวรัสเดิมควบคู่ไปด้วย

การศึกษาแบ่งออกเป็น 4 ระยะต่อเนื่องกันรวม 96 สัปดาห์ เพื่อประเมินทั้งประสิทธิภาพและความคงทนหลังหยุดยา (durability of response) (รูปที่ 2)

รูปที่ 2 B-Well 1 and B-Well 2 Trial Design

สัปดาห์ที่ 1–24 (ช่วงให้ยาวิจัย): ฉีดยา Bepirovirsen หรือยาหลอกร่วมกับการกินยาต้านไวรัสเดิม หลังจากหยุดยาฉีดให้กินยาต้านไวรัสเดิมต่ออีก 24 สัปดาห์ จนถึงสัปดาห์ที่ 48  ตัดสินใจหยุดยาทั้งหมดถ้าผู้ป่วยที่ตรวจไม่พบ HBsAg (<0.05 IU/mL) ต่อเนื่องตั้งแต่สัปดาห์ที่ 24–46  และติดตามผลที่สัปดาห์ที่ 72 (หลังหยุดยาทั้งหมด 6 เดือน) และที่สัปดาห์ที่ 96 (หลังหยุดยาทั้งหมด 1 ปี)

สรุปผลด้านประสิทธิภาพ (Efficacy Results)

  • ระยะที่ 1: สัปดาห์ที่ 48 (หลังหยุดยาฉีด 6 เดือน และเริ่มหยุดยารับประทาน)
    ผู้ป่วยจะฉีดยา Bepirovirsen ครบ 24 สัปดาห์แรก และกินยาต้านไวรัส (NA) ประคองต่อจนถึงสัปดาห์ที่ 48 พบว่า 24% ของผู้ป่วยกลุ่มที่ได้ยาจริง มีระดับโปรตีนผิวไวรัส (HBsAg) ลดลงจนตรวจไม่พบและค่าตับปกติ จึงได้รับอนุญาตให้หยุดยาต้านไวรัสทั้งหมด
  • ระยะที่ 2: สัปดาห์ที่ 72 (หลังหยุดยาทั้งหมด 24 สัปดาห์) ผลการรักษา (รูปที่ 3)
    • อัตรา Functional Cure:  20% ใน B-Well 1 และ 19% ใน B-Well 2 (เฉลี่ยรวม 19%) เทียบกับ 0% ในกลุ่มยาหลอก (Primary endpoint)
    • หากผู้ป่วยมีระดับ HBsAg ตั้งต้นไม่เกิน 1,000 IU/mL อัตราการเกิด functional cure จะเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 26% – 28% (Secondary endpoint)

    • ผู้ป่วย 23% ในทั้งสองกลุ่ม สามารถกดระดับไวรัสให้อยู่ในเกณฑ์ต่ำมาก (<20 IU/mL) ได้ต่อเนื่องโดยไม่ต้องใช้ยาใดๆ
    • ผู้ป่วย 49% มีระดับ HBsAg ลดลงเหลือ < 100 IU/mL (รวมกลุ่มที่หายขาดด้วย)
  • ระยะที่ 3: สัปดาห์ที่ 96 (หลังหยุดยาทั้งหมด 48 สัปดาห์ ) การศึกษาที่นำเสนอในงาน The Liver Meeting 2026 เพื่อพิสูจน์ความคงทนของการรักษา
    • ความคงทนของ functional Cure: ผู้ป่วย 90% ใน B-Well 1 และ 92% ใน B-Well 2 (เฉลี่ย 91%) ยังคงตรวจไม่พบเชื้อไวรัสและโปรตีน HBsAg อย่างต่อเนื่องเมื่อครบ 1 ปีหลังหยุดยา
    • ความคงทนของการกดไวรัส (HBV DNA): ผู้ป่วย 96% ที่เคยกดไวรัสได้ในสัปดาห์ที่ 72 ยังคงควบคุมไวรัสได้ต่อเนื่องจนถึงสัปดาห์ที่ 96
    • อัตราการกำเริบของโรค (Relapse): ในกลุ่มที่หยุดยาทั้งหมด มีผู้ป่วยเพียง 1 ราย ที่เชื้อไวรัสกลับมากำเริบจนต้องกลับไปรับประทานยาต้านไวรัสอีกครั้ง

ผลลัพธ์ทางคลินิกและลดความเสี่ยงโรคแทรกซ้อน

การที่ระดับโปรตีนผิวไวรัส (HBsAg) ลดลงหรือหายไปอย่างถาวร ช่วยเปลี่ยนพยากรณ์โรคในระยะยาวของผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรังอย่างมีนัยสำคัญ ตามข้อมูลสรุปจาก NATAP (EASL meeting 2026) ลดความเสี่ยงมะเร็งตับและอัตราการเสียชีวิต การกำจัด HBsAg ได้สำเร็จสัมพันธ์กับการลดความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งตับ (Hepatocellular Carcinoma) ลงได้ถึง 89% และลดอัตราการเสียชีวิตจากทุกสาเหตุลง 62% เมื่อเทียบกับผู้ที่ยังคงมีเชื้อไวรัสอยู่ แม้ในกลุ่มผู้ป่วยที่ยังไม่ถึงเกณฑ์ functional cure พบว่า 49% ของผู้ที่ได้รับยา ยังคงมีระดับโปรตีนผิวไวรัสลดลงต่ำกว่าหรือเท่ากับ 100 IU/mL ที่ระยะเวลา 1 ปีหลังจบการรักษา ซึ่งเป็นระดับที่สัมพันธ์กับการควบคุมโรคด้วยภูมิคุ้มกันที่ดีขึ้น ผู้ป่วยที่ประสบความสำเร็จในการรักษาสามารถหยุดยาต้านไวรัสชนิดรับประทานที่ปกติต้องกินต่อเนื่องตลอดชีวิตได้ ช่วยลดค่าใช้จ่าย ผลข้างเคียงระยะยาว และความเสี่ยงเชื้อดื้อยา

ผลด้านความปลอดภัย (Safety Profile)

จากทั้งสองการศึกษาที่รายงานโดย CIDRAP เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์โดยรวม: พบ 91% ในกลุ่มที่ได้ยาจริง เทียบกับ 73% ในกลุ่มยาหลอกตลอดช่วง 72 สัปดาห์ ผลข้างเคียงระดับรุนแรง (Grade 3 ขึ้นไป) พบ 16% ในกลุ่มที่ได้ยาจริง เทียบกับ 3% ในกลุ่มยาหลอก โดยส่วนใหญ่เป็นภาวะค่าเอนไซม์ตับ (ALT) สูงขึ้นชั่วคราว (6%) ซึ่งเป็นสัญญาณของการกระตุ้นภูมิคุ้มกันให้ทำลายเซลล์ตับที่ติดเชื้อ และกลับสู่ปกติได้โดยไม่เกิดตับวาย อัตราการหยุดยาเนื่องจากผลข้างเคียง มีผู้ป่วยเพียง 3% ในกลุ่มที่ได้ยาจริงต้องหยุดการรักษาก่อนกำหนด เทียบกับ 1% ในกลุ่มยาหลอก ผลข้างเคียงระยะยาว ในช่วงติดตามผลหลังหยุดยา (สัปดาห์ที่ 73 ถึง 96) พบเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่เกี่ยวข้องกับยาน้อยมาก (เพียง 2% และเป็นอาการระดับเล็กน้อย) และไม่พบผลข้างเคียงรุนแรงหรือการเสียชีวิตที่เกิดจากยา ความเสี่ยงการกำเริบของโรค (Viral Relapse) ในกลุ่มที่หยุดยาต้านไวรัสได้ตามเกณฑ์ มีผู้ป่วยส่วนน้อยมาก (พบเพียง 1 รายในกลุ่ม functional cure) ที่เชื้อไวรัสกลับมาเพิ่มจำนวนอีกครั้งจนต้องกลับไปเริ่มรับประทานยาต้านไวรัสใหม่ แพทย์จึงยังแนะนำให้ตรวจเลือดติดตามระดับเอนไซม์ตับและปริมาณไวรัสอย่างสม่ำเสมอหลังหยุดยา

สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาประเทศญี่ปุ่นอนุมัติทะเบียนเมื่อ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2569 และสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาแห่งสหรัฐอเมริกา (FDA) อนุมัติยา Bepirovirsen เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2569 เป็นยาฉีดกลุ่ม antisense oligonucleotide (ASO) ตัวแรกสำหรับรักษาโรคไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรัง ทำงานโดยเข้าจับและย่อยสลาย RNA ของไวรัส เพื่อลดการสร้างโปรตีนของไวรัส รวมถึงโปรตีนผิว (HBsAg) เป้าหมายการรักษา (Functional cure) สามารถควบคุมไวรัสได้และตรวจไม่พบเชื้อไวรัส โปรตีน HBsAg แม้ว่าจะหยุดใช้ยาทั้งหมดแล้ว ระยะเวลาการรักษา แบบฉีดระยะเวลา 6 เดือน

ข้อบ่งใช้และคุณสมบัติของผู้ป่วยที่ได้รับอนุมัติ ใช้ร่วมกับยาต้านไวรัสชนิดรับประทานเดิม (กลุ่ม Nucleos(t)ide analogues หรือ NA) ในผู้ใหญ่ที่ตรงตามเงื่อนไขต่อไปนี้:

  • เป็นผู้ใหญ่ที่ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรัง และไม่มีอาการตับแข็ง
  • ได้รับยาต้านไวรัสกลุ่ม NA มาแล้วอย่างน้อย 6 เดือน
  • สามารถควบคุมระดับปริมาณไวรัส (HBV DNA) ได้แล้ว
  • มีระดับโปรตีนผิวไวรัส (HBsAg) ไม่เกิน 3,000 IU/mL (โดยหากมี HBsAg ไม่เกิน 1,000 IU/mL จะยิ่งมีโอกาสตอบสนองต่อการรักษาได้สูงขึ้น)

ผลการศึกษาทางคลินิก (การทดลองระยะที่ 3: B-Well)

  • อัตรา functional cure: ประมาณ 19% ของผู้ป่วยที่ได้รับ bepirovirsen สามารถควบคุมไวรัสและตรวจไม่พบ HBsAg ที่ 24 สัปดาห์หลังหยุดการรักษาทั้งหมด เทียบกับ 0% ในกลุ่มยาหลอก
  • หากผู้ป่วยมีระดับ HBsAg ตั้งต้นไม่เกิน 1,000 IU/mL อัตราการเกิด functional cure เพิ่มขึ้นเป็น 26% – 28% ในขณะที่ระดับ HBsAg 1000-3000 IU/mL มี HBsAg loss เพียง 5-10% เท่านั้นในผู้ป่วย HBeAg บวกมี HBeAg loss 5-11%
  • ความปลอดภัย/ผลข้างเคียง พบเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในช่วงสัปดาห์ที่ 1–24 ในกลุ่มที่ได้ยาจริงประมาณ 89% เทียบกับ 65% ในกลุ่มยาหลอก ผลข้างเคียงที่พบบ่อยที่สุดของยา Bepirovirsen ปฏิกิริยาบริเวณที่ฉีดยา ไข้ อ่อนเพลีย และปวดศีรษะ

คำเตือนระดับสูงสุด (Boxed Warnings) ตามเอกสารกำกับยาจาก FDA แพทย์จำเป็นต้องตรวจเลือดติดตามผลอย่างใกล้ชิดตลอดการรักษาเพื่อเฝ้าระวัง 2 ภาวะ ได้แก่ ตับอักเสบกำเริบระหว่างรักษา (On-treatment hepatic flares) ค่าเอนไซม์ตับ (ALT) อาจพุ่งสูงขึ้นอย่างรุนแรง (พบระดับรุนแรงประมาณ 6%) โดยมักเกิดในช่วง 12 สัปดาห์แรกของการใช้ยา และภาวะเกล็ดเลือดต่ำ (Thrombocytopenia): ยาอาจทำให้จำนวนเกล็ดเลือดลดลงอย่างรวดเร็วและคาดเดาไม่ได้ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อภาวะเลือดออกรุนแรง ห้ามใช้ยานี้ในผู้ที่มีเกล็ดเลือดต่ำกว่า 100 × 10⁹/L ตั้งแต่ก่อนเริ่มยา

Reference

  1. Ting Liu, et al. Drug development for chronic hepatitis B functional cure: Recent progress. World J Hepatol 2025; 17(4): 105797
  2. Hepatitis B Foundation: Drug Watch
  3. Megan E Ermler, et al. JHEP Rep 2026 Sep;8(9):101923. doi: 10.1016/j.jhepr.2026.101923.
  4. Jinlin Hou et al. Phase 3 Results of Bepirovirsen Treatment for Chronic Hepatitis B Virus Infection. N Engl J Med2026 Jun 25;394(24):2395-2406. Doi : 10.1056/NEJMoa2515131.
  5. Bepirovirsen Treatment for Chronic Hepatitis B Virus Infection – American College of Gastroenterology
  6. EASL meeting 2026. Bepirovirsen achieves unprecedented functional cure rates with potential to redefine treatment for chronic hepatitis B
  7. Hou J, Yuen MF, Lim SG, et al. Rates of functional cure in participants with chronic hepatitis B virus (HBV) infection treated with bepirovirsen: B-Well phase 3 trials end of study results. Paper presented at: The Liver Meeting 2026; November 5-9, 2026; Denver, Colorado. Abstract 0266.
  8. Whittaker D, Desikan R, Renardy M, Paff M, Theodore D, Nader A. Predicting functional cure response with bepirovirsen in patients with baseline HBsAg levels < 100 IU/mL. Late-breaking abstract presented at: The Liver Meeting 2026; November 5-9, 2026; Denver, Colorado. Abstract 5024.
  9. Ahn J, Caracostis A, Choi C, et al. New clinical care pathway in era of HBV functional cure: a US multidisciplinary expert consensus. Poster presented at: The Liver Meeting 2026; November 5-9, 2026; Denver, Colorado. Abstract 4144.
  10. Hibsago (bepirovirsen) approved in the US for the treatment of chronic hepatitis B (CHB). News release. GSK. October 20, 2026. Accessed November 6, 2026. https://www.gsk.com/media/alvmln3q/final-2-_bepi_us_approval_sea_201026.pdf
  11. Steinzor P. Bepirovirsen achieves clinically meaningful functional cure rates in chronic hepatitis B. AJMC®. May 28, 2026. Accessed November 6, 2026. https://www.ajmc.com/view/bepirovirsen-achieves-clinically-meaningful-functional-cure-rates-in-chronic-hepatitis-b
  12. FDA Approves First-of-Its-Kind Chronic Hepatitis B Treatment | FDA

 

 

Share This: